II Niedziela Adwentu – 7 grudnia 2025r.
- Dziś – II Niedziela Adwentu – dzień modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie – zbiórka do puszek;
- Roraty, czyli Msza św. wotywna o Najświętszej Maryi Pannie w dni powszednie o godz. 06:30, dla dzieci w piątki o godz. 17:00. Rano przed roratami o godz. 6.00 są śpiewane Godzinki
- Dziś, podczas Mszy Świętej o godz. 12.30 odbędzie się uroczyste poświęcenie medalików dla dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii Świętej.
- Dziś rozprowadzane jest przy wyjściu z kościoła sianko na stół wigilijny przez Grupę Ojca Pio. Natomiast za tydzień kiermasz świąteczny.
- W poniedziałek – uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP. Msze św. o godz. 06:30 i o 17:00.
- W czwartek po Mszy świętej wieczornej zapraszamy na katechezę dla dorosłych. Temat konferencji: sakrament Eucharystii.
- Za tydzień rozpoczniemy nasze rekolekcje adwentowe, które zakończą się spowiedzią parafialną adwentową w przyszły wtorek, 16 grudnia.
- Przypominamy o trwającym konkursie dla dzieci na najpiękniejszy lampion adwentowy.
- Do nabycia są poświęcone opłatki na stół wigilijny, świece caritas oraz kalendarze. Cena świecy adwentowej podana przez Caritas – 15 zł. za sztukę, kalendarz – 5 zł., zaś opłatki to dobrowolna ofiara na ogrzewanie kościoła.
- Pod chórem jest wystawiony kosz wiklinowy. Można składać produkty długoterminowe, środki chemiczne jako pomoc świąteczna dla parafian znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej.
- Dziękuję za wczorajsze posprzątanie kościoła: Lechowi i Lucynie Barańskim, Mirosławowi Ostrowskiemu,
- W sobotę na godz. 8.00 zapraszam do posprzątania kościoła parafian z bloku nr 5
- Serdecznie dziękujemy wszystkim dzieciom i rodzicom za udział we wczorajszych warsztatach mikołajkowych. Dziękujemy za wspólnie spędzony czas i za to, że razem mogliśmy przygotować się do nadchodzących świąt.
- Serdecznie dziękujemy Panu Kamilowi Kutrybie za okazaną pomoc i życzliwość włożoną w organizację paczek mikołajkowych dla dzieci.
- Wszystkim, którzy w tym tygodniu będą obchodzić imieniny, urodziny jubileusze i rocznice składamy serdeczne życzenia.
- W dniu wczorajszym odbył się pogrzeb śp. Beaty Dziadowicz z bloku 88. Jako wspólnota parafialna polećmy zmarłą Bożemu miłosierdziu…
Katecheza: Jak należy rozumieć Wniebowstąpienie?
W wyznaniu wiary mówimy: wierzę, że Jezus „wstąpił do nieba, siedzi po prawicy Boga, Ojca wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych”. Po zmartwychwstaniu Jezus ukazywał się swoim uczniom przez 40 dni, jadł i pił z nimi oraz pouczał ich o swoim Królestwie. Ostatni raz ukazał się w chwili Wniebowstąpienia. Wstępując do nieba, wywyższył ludzką naturę i jako prawdziwy Bóg i prawdziwy Człowiek zasiada po prawicy Ojca (por. KKK 659).
Wydarzenie Wniebowstąpienia jest przejściem Jezusa z chwały zmartwychwstania do chwały wywyższenia po prawicy Ojca (por. KKK 660). Zasiadanie po prawicy Ojca natomiast oznacza zapoczątkowanie królestwa Mesjasza zapowiadane w Starym Testamencie przez proroka Daniela, który mówi: „Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie” (Dn 7,14). Ta prawda obecna jest także w mszalnym wyznaniu wiary, w słowach: „Królestwu jego nie będzie końca” (por. KKK 664).
Istnieje ścisła więź między wniebowstąpieniem Chrystusa a Jego powrotem przy końcu świata. Chrystus, który w zmartwychwstaniu odniósł zwycięstwo nad śmiercią, rozpoczął dla nas nowy sposób życia z Bogiem. Jezus wchodzi pierwszy do tego życia, aby przygotować miejsce dla swoich wybranych. W tym czasie chrześcijanie pozostają w nadziei, że pewnego dnia będą żyć z Chrystusem na wieki (por. KKK 666) Dlatego też przez wiarę i sakramenty winni być zjednoczeni z Nim już na ziemi. Po wejściu do nieba Jezus Chrystus wstawia się też za nami „jako Pośrednik, który zapewnia nam nieustannie wylanie Ducha Świętego” (KKK 667). W ten sposób Jezus realizuje swoje wieczne kapłaństwo. Jak napisał autor Listu do Hebrajczyków, Jezus Chrystus, jedyny Kapłan nowego i wiecznego Przymierza „wszedł nie do świątyni zbudowanej rękami ludzkimi (…) ale do samego nieba, aby teraz wstawiać się za nami przed obliczem Boga” (Hbr 9,24).
W fakcie Wniebowstąpienia odczytujemy także prawdę o nas samych. Nikt z nas nie może wejść do nieba o własnych siłach, ale potrzebny i konieczny jest nam Ten, który „jako nasza Głowa wyprzedził nas do niebieskiej ojczyzny, aby umocnić naszą nadzieję, że jako członki mistycznego Ciała również tam wejdziemy” (prefacja o Wniebowstąpieniu). Pismo Święte naucza o tej prawdzie w słowach „Nikt nie wstąpił do nieba oprócz Tego, który z nieba zstąpił — Syna Człowieczego” (J 3,13).


